Αγάπη, ο δρόμος προς την αιωνιότητα

Δε χρειάζεται να ζήσω για πάντα. Γιατί αν ζήσω για πάντα δε χρειάζεται να αγαπήσω σήμερα, ούτε να ταξιδέψω σήμερα, ούτε να βγω έξω με τη παρέα μου σήμερα. Γιατί να κάνω αυτό που έχω να κάνω σήμερα, αφού θα μπορώ να το κάνω αύριο; Ή μεθαύριο;


Όσο τρομακτική και αν μας ακούγεται η ιδέα του θανάτου, ίσως θα έπρεπε να σκεφτούμε πώς ήμασταν πριν τη γέννησή μας. Υπήρχαμε; Θυμόμαστε κάτι τέτοιο; Μήπως όλα ήταν ανύπαρκτα για μας; Μήπως τελικά το ίδιο θα συμβεί και στο θάνατό μας; Γιατί να κρυφτούμε από αυτή την ιδέα; Εξάλλου, είναι και αυτός ένα στάδιο της ζωής από το οποίο όλοι, φτωχοί – πλούσιοι, δυνατοί – αδύναμοι, πετυχημένοι και μη, κάποια στιγμή θα περάσουμε. Φυσικά και θα πρέπει να αναλογιστούμε αν υπάρχει μετενσάρκωση ή επόμενη ζωή ή ακόμα και παράδεισος ή κόλαση. Ίσως φυσικά και να μην υπάρχει τίποτα από όλα αυτά. Και ίσως μπορέσω να το εξηγήσω.

Όλα στη ζωή είναι ένας ασταμάτητος επαναλαμβανόμενος κύκλος. Αυτό που θα φάω σήμερα θα γίνει η ενέργεια μου για να κάνω κάτι άλλο μετέπειτα. Επειδή φυσικά και χρειάζομαι ενέργεια για να ζήσω. Μα πώς θα ένοιωθε άραγε το οποιοδήποτε κρέας ή φυτό έχω καθημερινά στο πιάτο μου, έτοιμο να αποτελέσει την επόμενη δόση ενέργειάς μου; Ζούμε επειδή κάτι άλλο γύρω μας πεθαίνει, και φυσικά αν δε φάμε θα πεθάνουμε. Ας είμαστε, λοιπόν, τουλάχιστον ευγενικοί και να σεβόμαστε τη ζωή και το περιβάλλον μας. Γιατί ακόμα και ο δικός μας θάνατος θα είναι ωφέλιμος για κάτι άλλο.

Και φυσικά, δε μπορούμε να αποφύγουμε το θάνατο, ούτε μπορέσαμε να αποφύγουμε τη ζωή. Γεννηθήκαμε παρά τη θέλησή μας και κατά πάσα πιθανότητα θα πεθάνουμε δίχως αυτήν. Έχουμε ωστόσο το δικαίωμα να ζήσουμε με τη θέλησή μας. Ας το εκμετταλευτούμε και ας κάνουμε αυτόν τον κόσμο όσο καλύτερο γίνεται και ότι είναι να γίνει, φυσικά και θα γίνει… Μόνο με την αγάπη θα ζήσουμε αιώνια!

Στέφανος Καράμπαλης, Φοιτητής Πολιτικών Μηχανικών Τ.Ε

Πηγή

Loading...

Πρόσφατα άρθρα

Be the first to comment

Leave a Reply